Νερο.
Παρε με στα αποδυτηρια.
Βοηθησε με.
Γιατρε, αυτο το παιδι χρειαζετε βοηθεια.
- Ποσο μακρυα τον κουβαλησες; - Δεν ξερω.
Επρεπε να ειχες γλυτωσει την φασαρια.
Ειναι νεκρος.
Να'σαι καταραμενος, Ναπολεων.
Να καεις στην κολαση!
Λοιπον, κρατησαμε το εδαφος μας.
Εχουμε περασει χειροτερα απο αυτα που μας ριχνει ο Ναπολεων.
Πρεπει να επιτεθουμε αυριο το πρωι.
Συμφωνεις, κυριε;
Ναι, συμφωνω, θεωρητικα.
Βαση ολων των κανονων που μαθαμε ποτε για τον πολεμο...
πρεπει να επιτεθουμε αυριο το πρωι.
Αλλα δεν μπορουμε να επιτεθουμε!
Ειμαστε εξουθεωμενοι για να επιτεθουμε!
Αλλα, κυριε, εαν υποχωρησουμε τωρα...
αφηνουμε το εδαφος στον εχθρο.
Αλλα το πληρωσε πολυ ακριβα.
Τελικα, θα πεθανει απο το αιμα που εχασε.
Αλλα θα ειναι αδυνατον να αντισταθουμε μπροστα στην Μοσχα.
Ναι, στρατηγε, εχεις δικιο.
Εννοεις να εγκαταλειψουμε την αρχαια και ιερη πρωτευουσα, την Μοσχα;
Της Ρωσιας αρχαια και ιερη πρωτευουσα;
Επιτρεψτε μου να σας πω, εξοχωτατε...
οτι αυτη η ερωτηση δεν εχει καμια σημασια για εναν Ρωσο.
Τετοια ερωτηση δεν μπορει να τεθει. Ειναι αδιανοητο!
Η ερωτηση που εκανα σε εσενα και σε αυτους τους κυριους...
να συναντηθουμε και να συζητησουμε, ειναι στρατιωτικη!
Η ερωτηση ειναι να σωσουμε την Ρωσια!
Ειναι καλυτερα να παραδωσουμε την Μοσχα χωρις μαχη...
η να δεχτουμε να κανουμε μαχη και να χασουμε τον στρατο και την Μοσχα.
Λοιπον, κυριοι, βλεπω πως εγω ειμαι αυτος...
που πρεπει να πληρωσει τα σπασμενα.
Κυριοι, ακουσα τις αποψεις σας.
Μερικοι απο εσας δεν θα συμφωνησετε μαζι μου...
αλλα, την αρχηγια την εμπιστευθηκαν σε εμενα...
με την αρχηγια μου και την πατριδα μου...
διεταξε οπισθοχωρηση.
Οχι, πιο γρηγορα! Πιο γρηγορα! Οι Γαλλοι θα ερθουν...
πριν ειμαστε ετοιμοι να φυγουμε, εκτος εαν κινηθουμε πιο γρηγορα.
Τωρα, ελα. Επανω! Επανω!
Βαλε ολα τα γυαλικα, στις μπροστινες αμαξες.
Και τα βιβλια.
Βαλτα στην χαμηλη αμαξα.
- Να, παρε αυτο, και αυτο. - Σ'ευχαριστω.
Και αυτα τα γαντια. Δεν θα τα φορεσω ξανα.
Σ'ευχαριστω
Ειναι πληγωμενοι απο το Μπεροντινο.
Βιασου!
Βερα, ελα!
Δωσε μου λιγο νερο.
- Μπαμπα, ειδες τους πληγωμενους; - Ναι.
Τους εδωσα αδεια να μεινουν στο σπιτι μετα που θα φυγουμε.
Καποιος ασχημα πληγωμενος;
Μολις που ζει.
Ειναι θαυμα που η εξοχωτης αντεξε τοσο.
- Η εξοχωτης του; -Ο ταγματαρχης μας, δεσποινις.
Δεσποινις, Σονια!
Μαβρα, μην το πεις σε κανενα αυτο.
Οχι ακομα. Υποσχεσου μου.
Θεια. Ο πριγκιπας Αντρε ειναι εδω.
Αναμεσα στους πληγωμενους.
-Ο Αντρε; -Τον ειδα.
Ειναι αναισθητος. Απαισια τραυματισμενος.
- Η Νατασα. - Δεν το ξερει ακομα.
- Δεν πρεπει να το μαθει. - Οι αντρες του λενε οτι πεθαινει.
Η Νατασα δεν πρεπει να μαθει.
Ενταξει! Κινηστε τις αμαξες!
Τραβηξτε τες μπροστα και γυριστε τες!
Εσυ, εκει πισω, τραβα μπροστα! Εχουμε και αλλο φορτιο απο πληγωμενους!
- Αξιωματικε; - Κινηστε τες! Ναι, δεσποινις;
Μετα που θα φυγουμε και οι πληγωμενοι ειναι στο σπιτι, τι θα γινει;
Φοβαμαι πως δεν γνωριζω. Ειμαι μονο ο αξιωματικος μεταφορας.
Οι διαταγες μου ειναι να επιστρεψω και να παρω και αλλο φορτιο απο πληγωμενους.
Θα τους αφησετε εδω ερημους χωρις καμια φροντιδα;
Να πιαστουν αιχμαλωτοι; Να πεθανουν;
Φοβαμαι οτι αυτο ειναι σε αλλων το χερι και οχι των δικων μας, δεσποινις.
- Εαν μου επιτρεπετε... - Κατεβαστε αυτες τις καρεκλες!
Αρκετα. Τωρα, βαλτες κατω τωρα.
- Ελα μαζι. - Πατερα, δεν μπορεις να το κανεις αυτο!
Τι εννοεις; Τον καναπε;
Εαν τον αφησεις εδω, αυτοι οι 3 αντρες θα πρεπει να μεινουν εδω...
- και να αιχμαλωτιστουν απο τους Γαλλους! -Τι 3 αντρες;
Αλλα φυσικα!
Εαν αφησουμε τον καναπε πισω, δεν ξερω τι θα συμβει με την μητερα σου.
- Θα μιλησω στην μητερα. - Βαλτε τον πισω στο σπιτι!
Εσεις οι 3 ελατε μαζι μας στο καρο, σας παρακαλω.
Κυριε, οι αντρες σου πρεπει να αισθανθουν σαν το σπιτι τους, στο σπιτι μου.
Κομη, βοηθησε μας σε παρακαλω.
Υπαρχει χωρος σε ενα απο τα καροτσια σου, για αυτον τον ατυχο ανθρωπο;
Φυσικα.
Βιαστητε. Βιαστητε.
- O, Θεε μου. - O, αυτοι οι αντρες, μπαμπα.
Το ξερω. Ειναι πολυ λυπηρο.
- Ακομα, σε ενα πολεμο... - Πρεπει να τους παρουμε μαζι μας.
Μπαμπα, θα τα ξεφορτωσουμε ολα...
και θα παρουμε οποιον ανδρα ειναι ικανος να ταξιδεψει.
Εχεις δικιο. Τοσο πολυ δικιο.
Παρε αυτα πισω. Βαλε αυτο κατω.
Βασιλιτς, ξεφορτωσε ολες τις αμαξες.
- Να ξεφορτωσω; - Κανε οτι σου λενε.
Πες στους αντρες σου οτι θα βρουμε χωρο για ολους.
Σ'ευχαριστω, κυριε.
- Μπαμπα! - Ελα μαζι τωρα!
Βγαλτο και αυτο. Κατεβαστε τα ολα.
Ξεφορτωστε τα καροτσια.
Ξεφορτωσε αυτο το καροτσι τελειως. Κατεβαστε τα ολα.
- Κατω με αυτο. - Κατεβαστα ολα αυτα κατω.
Εσυ, ελα εδω.
Κατεβασε αυτο το απαισιο τραπεζι. Αφηστε το πισω. Δεν το χρειαζομαστε.
Αδειαστε το καροτσι, αμεσως.
Ολα αυτα, εξω. Εσυ, ελα εδω και βοηθα.
Ηλια, τι ειναι αυτο; Τα ξεφορτωνουν ολα.
Να κανουν χωρο για τους πληγωμενους.
Αλλα αυτα ειναι τα πραγματα μας.
Πραγματα, πραγματα. Πραγματα που μπορουν να αγοραστουν.
Σκεψου τι παει να πει σε ολους αυτους τους ανδρες, το να μεινουνε πισω.
Δεν ειναι δικιο. Η κυβερνηση πρεπει να φροντησει τους πληγωμενους.
Μαμα, δεν εχεις αντιρρηση. Κοιτα τους.
Τους αφηνεις πισω μονο και μονο να γλυτωσεις μερικα παλιοεπιπλα;
Μαμα, ας υποθεσουμε οτι ο Νικολας ηταν ενας απο αυτους...
η, ο Πετια;
Φυσικα εχεις δικιο, αγαπη μου.
Λυπαμαι, Ηλια.
Τα κοτοπουλακια διδασκουν την κοτα.
10 λεπτα ακομα! Φευγουμε σε 10 λεπτα.
Ειμαι ετοιμη τωρα, Ηλια.
Τωρα ελατε, κοριτσια. Μπητε μεσα. Γρηγορα, γρηγορα.
Για το ονομα του Θεου, παμε!
Αγαπητη Μοσχα, ολοι σε αφηνουν.
Κοιτα! Κοιτα εκει στην γωνια!
- Ποιος ειναι; Δεν μπορω να δω. -Ο Πιερ!
Εδω, Πιερ!
Εισαι ασφαλης. Υποσχεθηκες οτι θα γυρισεις, και το εκανες.
Δεν πρεπει να μεινεις, Πιερ. Πρεπει να ερθεις μαζι μας.
Ειδες την μαχη, Πιερ;
Ναι, την ειδα. Ειδα παρα πολλα.
- Ελα μαζι μας, Πιερ. - Δεν μπορω.
Πρεπει να μεινω στην πολη. Υπαρχει... Εχω κατι...
- Σταματα την αμαξα. - Πρεπει να κανω κατι.
Συνεχειστε.
Να με θυμαστε. Να θυμαστε.
Γιατι δεν ηρθε μαζι μας;
Δεν καταλαβαινω.
Κλαις. Για τον Πιερ;
Για μας επειδη φευγουμε; Λοιπον, τι ειναι τοτε;
Πρεπει να της το πω.
Υπαρχει καποιος αναμεσα στους πληγωμενους... Καποιος που ξερουμε.
Ταξιδευει μαζι μας τωρα.
Λοιπον, ειναι ασχημα χτυπημενος; Γιατι δεν μου το ειπατε πριν;
Δεν ηξερα πως να στο πω.
Σου ειπε να μην μου το πεις.
Η κοιματε η ειναι αναισθητος. Δεν μιλησε.
Δεν μιλησε;
Μοσχα.
Ασιατικη πολη με αμετρητες εκκλησιες.
Παρα πολλες.
Μοσχα η αγια...
εδω στα ποδια μου...
επιτελους.
Στα αρχαια μνημεια του βαρβαρισμου και δεσποτισμου...
Θα χαραξω μεγαλες λεξεις για την δικαιοσυνη...
και για το ελεος.
Τι περιφημη διακυβερνηση ο αυτοκρατορας Αλεξανδρος μπορει να ηταν.
Τωρα, ειμαι ετοιμος να δεχτω την παραδωση τις πολης.
Τωρα.
Λοιπον, που ειναι οι αριστοκρατες; Που ειναι η αντιπροσωπεια;
Δεν υπαρχει κανεις, κυριε.
Η πολις ειναι σχεδον αδεια, και η μιση καιγετε.
Δεν υπαρχει κυβερνηση...
κανεις για να παραδωθει σε εσενα.
Αυτο ειναι αδυνατον.
Αδυνατον... και γελοιο!
Πρεπει να υπαρξει παραδοσις.
Αυτο ειναι προσβλητικο!
Θα το πληρωσουν.
- Ο ουρανος! Κοιταξτε! - Καιγετε ενα χωριο.
- Μπορει να ειναι το Μαγκνταγκατσι. - Κοιταξτε το.
- Η Μοσχα καιγετε. - Αλλα φυσαει και ειναι στεγνα.
- Ο Θεος ας εχει ελεος. - Σωσε μας.
O, ειναι η Μοσχα. Καημενη Μοσχα.
Νατασα, Σονια, ελατε και κοιταξτε.
Η Μοσχα καιγετε.
- Η Μοσχα; - O, οχι.
Ποσο απαισιο.
Ας γυρισουμε στο κρεββατι. Εχουμε μεγαλη ημερα αυριο.
- Μπαμπα, πρεπει να σου μιλησω. - Παλι; Γυρισε στο κρεββατι.
Πρεπει να μου δωσεις αδεια να καταταγω στον στρατο.
Το ξερεις κιολας. Ειναι, ΟΧΙ.
Πρεπει να παω εκει που μπορω να κανω το καλυτερο καλο για την πατριδα μου.
Το καθηκον σου τωρα δεν ειναι αυτο που νομιζεις.
Το καθηκον σου ειναι να μεινεις μαζι μας και να βοηθησεις την μητερα σου.
Λυπαμαι, μπαμπα. Το αποφασισα κιολας.
Νατασα, κοιτα. Ολοκληρη η πολη, καιγετε.
Μπορεις να το δεις απο το παραθυρο.
- Δεν κοιταξες καν. - Ναι, αληθεια, κοιταξα.
Κοιμησου. Θα πεθανεις απο το κρυο.
Και εσυ επισης, Νατασα, αγαπη μου. Πηγαινε για υπνο.
- Βεντιουρ, καιμε την πολη. - Ποιος ξερει;
Παρακαλω.
Οι αξιωματικοι σας... που ειναι;
Αξιωματικοι, δεσποινις;
Δεν ξερω. Καπου εκει κατω.
Συγχωρα με. Συγχωρα με.
Σε αγαπω.
Συγχωρα με.
Να συγχωρεσω τι;
Για ολα οσα εκανα.
Σε αγαπω πιο πολυ...
καλυτερα απο πριν.
Θελω να σβησουν ολες οι φωτιες. Καντο τωρα.
Ναι, κυριε.
Οχι! Αφησε με! Παρε τα χεριε σου απο επανω μου!
Αφησε με!
Αφησε με.
Παρε αυτο.
- Απο που ηρθε αυτος; - Δεν ξερω.
Παρτον εκει.
Ετοιμοι!
Σκοπευστε!
Πυρ!
Κατεβασε τους.
Αλλοι δυο. Γρηγορα. Ελα.
Οχι! Βοηθησε με!
Βοηθησε με, σε παρακαλω! Σε παρακαλω μην τους αφησεις!
Κανε γρηγορα. Ελα!
Σε παρακαλω. Οχι!
Οχι, σε παρακαλω!
Ετοιμοι!
Σκοπευστε!
Θεριστε τους.
Οχι, τελιωσε.
Οι διαταγες ηταν να πυροβολησουμε μονο τους εμπρηστες.
Πηγαινε τους πισω στην φυλακη.
Εμπρος, μαρς!
Μην συλλογιζεσαι, κυριε.
Δεν ειναι σε μας να κρινουμε αν θα ζησουν η οχι.
Τελικα, στον επομενο κοσμο, ο Θεος θα μας εξηγησει μερικα πραγματα...
και τοτε θα τα καταλαβουμε ολα.
Εδω εισαι, Γκρευ. Ελα εδω, αγορι..
Με βρηκες ξανα. Αυτο ειναι, αγορι.
Σωστα. Καθησε εκει κατω.
Να'σαι καλος.
Σου αρεσουν οι κρυες πατατες;
Ειχαμε σουπα για βραδυνο, και οι πατατες ηταν πεντανοστιμες.
Να, παρε, αγορι.
Ισως να θελεις λιγο αλατι.
A, ειναι καλυτερα τωρα, ε;
Ειμαι ενταξει.
Γιατι πυροβολησανε αυτους τους φτωχους; Ο τελευταιος δεν ηταν καν 20.
A, τι αμαρτια, τι αμαρτια.
Λοιπον, οπου υπαρχει νομος, υπαρχει και αδικια.
Ελα, αγορι, σηκω.
Τα σκουλικια τρωνε τα σκουπιδια, αν και πεθαινουν πρωτα.
Τι ειπες;
Πραγματα γινοντε οχι οπως τα σχεδιαζουμε, αλλα οπως κρινει ο Θεος.
Εχεις οικογενειακη περιουσια, και συζυγο;
Οι γεροι γονεις σου... ζουν ακομα;
Ισως να εχεις και μικρα;
Αστο, αγαπητο αγορι.
Εσεις ειστε νεοι ακομα,και προσευχηθητε στο Θεο να εχετε μερικα ακομη.
Το καλυτερο πραγμα ειναι να ζεις σε αρμονια.
Λοιπον, αγαπητο αγορι...
Ζουσα ακομα σπιτι.
Ειχαμε ενα καλο οικοπαιδο, ενα καλο κομματι γης...
και ενα σπιτι που οποιοσδηποτε θα ευχαριστουσε τον Θεο για αυτο.
Οταν ο πατερας και εμεις πηγαιναμε, εκει να θερισουμε, ειμασταν επτα.
Ειμασταν πραγματικοι χωριατες. Ζουσαμε καλα.
Λοιπον, εγω μια μερα...
πηγα σε καποιου αλλουνου το δασος να κοψω ξυλα.
Αλλα ενας εποπτης με βρηκε.
Με πηγανε στο δικαστη να με δικασει...
μαστιγωθηκα και με εστειλαν να υπηρετησω σαν στρατιωτης.
Λοιπον, παιδι, νομιζαμε οτι αυτο ηταν μια ατυχια...
αλλα αποδειχτηκε οτι ηταν ευχη Θεου.
Βλεπεις, εαν δεν ειχα αμαρτησει...
ο αδελφος μου θα ειχε παει αντι εμενα, και εχει 5 μικρα.
Οπου εγω ειχα μονο μια γυναικα να αφησω πισω.
Ειχαμε ενα μικρο κοριτσι, αλλα ο Θεος το πηρε πριν παω στον πολεμο.
Ειχες κακια τυχη.
Μπορουμε να την μετατρεψουμε η σε μιζερια η σε ευτυχια.
Η τυχη μας ειναι σαν το νερο μεσα στο διχτυ.
Το τραβας και φουσκωνει.
Αλλα οταν το βγαλεις εξω, δεν υπαρχει τιποτα.
Ετσι ειναι, αγαπητο παιδι.
Λοιπον, τωρα νομιζω οτι ειναι ωρα να κοιμηθουμε.
Κυριε Ιησου Χριστε, Αγιε Αι Νικολα, Φρολα και Λαβρα.
Κυριε Ιησου Χριστε, ελεησον υμας και σωσε μας.
Αυτος ειναι ο δρομος.
Ξαπλωσε με σαν πετρα ο Θεε,, και σηκωσε με σαν φρατζολα.
Τι προσευχη ηταν αυτη που ελεγες;
Προσευχομουν. Εσυ δεν προσευχεσαι;
Ναι, το κανω. Αλλα τι ελεγες... Φρολα και Λαβρα;
A, οι αγιοι των αλογων.
Ενας πρεπει να λυπατε τα ζωα επισης.
Ελα, Γκρευ. Ελα εδω. Ειναι ενταξει.
Ζεστασου και ξαπλωσε κατω. Αυτο ειναι.
Αυτο ειναι σωστο.
Νομιζα οτι κοιμοσουν.
Οχι, ημουν ξαπλωμενος και σε εβλεπα...
σε ευχαριστιομουν, ημουν ευγνωμων για σενα.
Κοιμησου, αγαπητη μου.
Οχι, οχι ακομα.
Θελω να κρατησω τα ματια μου ανοιχτα.
Θελω να σε κοιταξω.
Ξερεις...
δεν εισαι το κοριτσι που ειδα να χορευει ολη νυχτα...
το κοριτσι που ψιθυριζε στο φεγγαρι την νυχτα.
Εισαι κατι πολυ καλυτερο.
Ποσο γαληνια εισαι.
Ποσο πολυτιμη.
Σ'αγαπω τοσο πολυ.
Ειναι ενα απαισιο πραγμα.
Μονο μια στιγμη σαν και αυτη μπορει καποιος να μιλα τοσο ανοιχτα.
Μεχρι τωρα, δεν ηξερα τιποτα για την αγαπη.
Ημουν ολο μισος, Νατασα.
Μισουσα τοσα πολλα πραγματα, αλλα περισσοτερο μισουσα εσενα.
Ειχες καθε δικαιωμα.
Σ'αγαπω περισσοτερο απο οτι αγαπησα οτιδηποτε σε αυτη την γη.
Ισως το μερος να εχει να κανει κατι με αυτο, αυτο το μαναστηρι.
Ισως οι καλογεροι πραγματικα ξερουν για την αγαπη.
Τωρα αρχιζω να καταλαβαινω.
Ισως ο θανατος ειναι το ιδιωτικο μου μοναστηρι.
Που ειναι;
- Μπορω να τον δω; - Φυσικα.
Αλλα, για μια στιγμη, αγαπητη μου. Ειναι αυτος ο γιος του;
- Ναι. - Και τον λενε;
- Κολια. -Κολια! Αλλα τι αγαπητο αγορι!
- Που ειναι; - Η Νατασα ειναι μαζι του.
Στειλαμε να ρωτησουν.
Νομιζω οτι πρεπει να'σαι κουρασμενος, πριγκιπα.
Ετοιμασαμε δωματια για σενα.
- Και που ειναι ο Πετια; - Εφυγε πριν μερικες μερες.
Απλα, δεν μπορουσαμε να τον ελεγξουμε αλλο.
Ελεγε συνεχεια για το να παει στο στρατο...
μεχρι που επρεπε να τον αφησουμε να παει.
Μην ανησυχεις. Ο πολεμος πιθανον να τελιωσει πριν καλα καλα παει.
- Λαβατε το γραμμα μου; - Ναι.
Δοξα τον Θεο.
Αυτο ειναι καλα νεα.
Εσυ και η πριγκιπισσα Ελενη.
- Ανησυχω για την Σονια. - Ειναι ενταξει.
Της το ειπα αμεσως.
Αλλα, μητερα, ηθελα να της το εξηγησω εγω.
Μαιρη.
Ελα, τωρα. Θα μεινεις μαζι μας, μικρε αντρα;
Ελα, αγαπητη μου.
- Ελα, μικρη μου αγαπη. -Ελα να τον δεις, Μαιρη.
Νικολας, ελα μαζι.
Νικολας, διαβασα το γραμμα σου.
Το ξερω.
Ειναι μια καλη γυναικα, δεν ειναι;
Νικολας, εαν το θελεις, εισαι ελευθερος.
Συγχωρεσε με, Σονια.
Κανεις δεν θα μου πει τιποτα.
Πως ειναι το τραυμα του και η κατασταση του;
Τι λενε οι γιατροι;
Ειναι χειροτερα;
Αντρε.
Γεια σου, Μαιρη.
Πως καταφερες και ηρθες εδω; Εφερες και τον μικρο, Κολια;
Πως εισαι τωρα;
Για αυτο θα πρεπει να ρωτησεις τον γιατρο, αγαπητη μου.
Να, βλεπεις ποσο παραξενα μας ενωσε η μοιρα;
Με προσεχει συνεχεια.
- Η Μαιρη ηρθε απο το Ριαζαν. - Πραγματικα;
Λοιπον, εχεις γνωρισει τον κομη Νικολας, Μαιρη;
Ναι.
Μου εγραψε οτι του αρεσες παρα πολυ.
Εαν σου αρεσει και εσενα, θα ηταν καλο εαν παντρευοσαστε.
Γιατι μιλαμε για μενα, Αντρε;
Θελεις να δεις τον μικρο Κολια;
Ειναι εξω.
Θα χαρω πολυ να τον δω.
Μηπως ειναι παρα πολυ για σενα αυτη συζητηση;
Οχι. Ειναι χειροτερη για την Μαιρη.
Δεν θα της πω πολλα πραγματα, αλλα δεν ειμαι και ικανος να το κανω.
Φιλησε τον, Κολια.
Φιλα τον πατερα σου.
Δεν επιτρεπετε να κλαιει κανεις σε αυτο το δωματιο, οπως ξερεις.
Οχι παιδια...
αλλα ουτε και μεγαλοι.
Νομιζω οτι καλυτερα να πας να παιξεις εξω τωρα.
Ειναι ενα ομορφο αγορακι.
Τι συμβαινει, Μαιρη; Προκειτε για το παιδι;
Ξερεις την Βιβλο.
"Τα πουλια στον αερα, δεν σπειρουν ουτε θεριζουν...
αλλα ο Πατερας τα ταιζει. "
Για αυτο δεν πρεπει να κλαις.
Ελα κατσε διπλα μου.
Το πιο δυσκολο πραγμα ειναι να εισαι ζωντανος, το ηλιοβασιλεμα.
Ειχα ενα θαυμασιο ονειρο.
Ειδα μια πορτα.
Δεν μπορουσα να δω πιο περα.
Ονειρευτηκα οτι πεθανα...
και οπως πεθαινα, ξυπνησα.
Ναι...
Ο θανατος ειναι ενα ξυπνημα.
Καταλαβες;
Ειναι τοσο απλο.
Τελιωσε;
Που ειναι τωρα;
Που εχει παει;
Τι ειναι αυτο;
Εδω ειμαστε...
κυριοι στην πρωτευουσα της μεγαλυτερης πατριδας στον κοσμο.
Δεν εχουμε ουτε ενα πολιτη να ταισουμε, και ακομα και ετσι, παιρνω τετοιες αναφορες!
"Οι μετοχες πεφτουν. Η τροφη χανετε.
Τα πυρομαχικα καιγοντε. Το σημειο κινδυνου ερχετε. "
Ποιος γραφει αυτες τις αναφορες;
Ποιος παιρνει μετρα να τα διορθωσει;
Εφερα τον μεγαλυτερο στρατο της Ευρωπης, μεσα σε αυτη την πολη.
Τι βλεπω γυρω μου τωρα; Μια μαφια απο λεηλατες και μεθυστακες.
Δεν ειναι στρατιωτες πια.
Ειναι σκουπιδιαρηδες.
Παλιατζηδες!
Ειμαι σιγουρος οτι ο Κουτουζοβ πρεπει να'χει στειλει απεσταλμενους...
να ζητησει τους ορους της παραδοσις.
Τι εγινε; Τους σταματησαν στην πυλη πυλη; Τους πυροβολησαν;
Κυριε, εγω προσωπικα εδωσα αποκλειστικες οδηγιες...
σε ολους τους αρχηγους των πυλων.
Δεν υπαρχουν απεσταλμενοι...
απο τον ρωσο αρχιστρατηγο.
Η πολη καιγετε γυρω μας...
σπιτι με σπιτι.
Εχω δωσει ρητες διαταγες, να πυροβολητε ο καθε εμπρηστης...
και ακομα εδω, στο αρχηγειο μου, δεν μπορεις να...
δεν μπορεις να βγαλεις την μυρωδια του καπνου απο τα ρουθουνια σου!
Κυριοι, κρατηθητε.
Κρατηθητε, η σας υποσχομαι, θα σας αντικαταστησω ολους.
μαζι με τους τιτλους σας...
με ολα σας τα απαρασημα και ολες σας τις μαχες...
Θα βγω στο δρομο και θα διαλεξω τους 10 πρωτους στρατιωτες που θα βρω...
που δεν ειναι μεθυσμενοι...
και θα τους βαλω στην θεση σας!
Σας προειδοποιω, κυριοι...
Δεν μπορω να καθησω αλλο εδω...
κοιταζοντας τον στρατο μου...
να σαπιζει.
Να κλεισει το παραθυρο, καποιος.
Ηδη οι αγριοπαπιες πετανε νοτια.
Τι και αν εγκλωβιστουμε εδω για τον χειμωνα;
Χρονος και υπομονη.
Υπομονη και χρονος.
Ο περισσοτερος στρατος ειναι πληγωμενος.
Αλλα ειναι θανασιμα πληγωμενος;
Ενα μηλο...
Δεν πρεπει να κοπει οταν ειναι πρασινο.
Υπομονη και χρονος.
Ναι; Ποιος ειναι;
Ελα μεσα!
Ενας ειδικος αγγελιοφορος εξοχωτατε.
Εξοχωτατε, οι Γαλλοι ετοιμαζοντε να φυγουν απο την Μοσχα.
Ελα πιο κοντα.
Εξοχωτατε, θα θελατε...
Ο Κυριε...
Δημιουργε Μου...
εισακουσες την προσευχη μας.
Η Ρωσια σωθηκε.
Σ'ευχαριστω ο Θεε.
Ρωσιδες γυναικες.
Ειναι οι ψειρες που ζουν με τους κατακτητες.
Πρεπει να φυγουν μαζι τους η να πεθανουν.
Επιθεση!
Η λεξις "επιθεσις" ειναι παντα στην γλωσσα σας.
Κυριοι...
ηρθαν στην πατριδα μας σαν ακριδες...
χωρις να αφησουν τιποτα πισω... φαγητο η σκεπη.
Τωρα επιστρεφουν οπως ηρθαν...
μεσα απο τα συντριμια που προκαλεσαν οι ιδιοι.
Ενας κρυος και πεινασμενος στρατος...
2 χιλιαδες μιλια απο το σπιτι...
κανοντας αυτο που θελει ο καθε Ρωσος...
να φευγουν απο την πατριδα μας οσο πιο γρηγορα μπορουν.
Η εξοχη τους καταστρεφει.
Και ο Ρωσικος στρατος;
Απο το Μποροντινο, Ο Ρωσικος στρατος ειναι σε συνεχη οπισθοχωρηση.
Τωρα πρεπει να επιτεθει.
Γιατι;
Δεν θα εδινα 1 Ρωσο στρατιωτη...
για 10 Γαλλους!
Αυτες οι οπισθοχωρησεις...
εφεραν την καταστροφη του Γαλλικου στρατου...
και θα φερουν την ελευθερια στην πατριδα μας.
Το ζωο τρεχει.
Θα το ακολουθησουμε...
και θα χτυπησουμε την καμπουρα του με μαστιγια...
να το ενθαρρυνουμε να συνεχισει να κινηται.
Θα το ακολουθησουμε στα συνορα της πατριδας μας.
Θα προσφερουμε στους Γαλλους μια χρυση γεφυρα...
στην δυση.
Κινηθητε εκει! Κινηθητε!
Οσοι εχουν δυσκολια θα πυροβοληθουν.
Σηκω επανω.
Σηκω επανω! Κινηθητε!
Σηκω επανω!
Ελατε!
Μπητε σε γραμμη!
Σηκω. Ελα, σηκω!
Δεν μπορω.
Σηκω! Τωρα!
O, σε παρακαλω.
Ενταξει.
971...
972...
73, 74...
75, 76.
Σηκω επανω!
Κουνησου!
- Ενα, δυο... - Ανοιχτε τον δρομο!
- Φυγετε απο την μεση! - Ανοιχτε τον δρομο.
Ανοιχτε τον δρομο εκει. κατσε στην ακρη.
Φυγε απο μπροστα. Φυγε απο μπροστα.
Προχωρηστε!
Προχωρηστε! Συνεχιστε να προχωρητε!
- Προχωρηστε! Προχωρηστε! - Ενα...
δυο, τρια.
Τι... μετρας ολη την ωρα;
μετραω μεχρι το 1000 και ξαναρχιζω για να κρατηθω στα ποδια μου.
- Τα ποδια μου ειναι μουδιασμενα. - Δεν τα χρειαστηκες ποτε πριν.
Τα χρειαστηκες;
Κυριοι , μπητε στις αμαξες η καβαληστε αλογα.
Εχω ζηση ολη μου την ζωη περπατοντας...
αλλα εσυ αντεχεις περισσοτερο απο εμενα.
Ξαναρχισε. 1, 2.
4...
5, 6.
Σηκω επανω!
Ελα. Κουνησου.
Φοβασαι και εσυ, φιλε;
1, 2...
3, 4...
5.
Αλτ!
- Ποιος εισαι; - Ανθυπολοχαγος Ροστοβ...
Ψαχνω για του ταγματαρχη Ντολοκχοβ το ταγμα.
Εχω ενα μηνυμα απο τον αρχηγο.
Ελα τοτε.
Πως μας βρηκες;
Καποιοι χωρικοι στο χωριο κατω, μου ειπαν.
- Ντραγκουνς; - Ναι, κυριε. Ντραγκουνς.
Ποσοι οπλιτες;
- Ισως 100. - Η 200;
Ναι, κυριε. Ισως 200.
Ισως! Ισως! Φυγε απο εδω πριν χασω την ψυχραιμια μου!
Εξω!
Ποτε αιχμαλωτηστηκε;
Εχτες βραδυ, αλλα δεν θα τον κρατησουμε μαζι.
Συνηθως δεν παιρνω αιχμαλωτους.
- Τι ειναι αυτο το μηνυμα; -Ειναι του στρατηγου μου μηνυμα, κυριε.
- Ποιος εισαι εσυ; - Ο ανθυπολοχαγος, Ροστοβ.
Ροστοβ. Εχεις εναν αδελφο, τον Νικολας;
- Ναι, κυριε. Τον ξερετε; - Ναι.
"Ολοι οι περιπολοι, να τραβηχτουν πισω αμεσως και να ενωθουν με το κυριο σωμα...
και ετοιμαστητε για γενικη επιθεση...
οταν οι Γαλλοι προσπαθησουν να διασχισουν τον ποταμο Μπερεζινα. "
Ροστοβ, δεν με βρηκες αποψε.
Δεν με βρηκες να μου δωσεις αυτο, μεχρι αυριο.
Γιατι, κυριε;
Αυτη η γαλλικη ομαδα των δυσκολευομενων.
Θα τους επιτεθω αυριο το πρωι.
- Μια τελευταια μαχη. - Αφηστε με να ερθω.
Θα πω οτι δεν σας βρηκα αποψε, εαν με αφησετε να πολεμησω και εγω, κυριε.
- Θα σου κανω μια συμφωνια. - Οχι, οχι, οχι, οχι.
Ναι, κυριε. Αφηστε με να ερθω.
Ειμαστε συμφωνοι, αλλα μην μπλεξεις σε φασαρια...
γιατι θα βρεθω σε φασαρια με τον στρατηγο.
Σ'ευχαριστω. Σ'ευχαριστω.
Πηγαινε να φας κατι.
Τωρα, θα κινηθω μεσα απο το δασος.
Εσυ παρε τους αντρες σου στην αλλη πλευρα της κοιλαδας, την νυχτα.
Να'σαι ετοιμος για επιθεση, μολις δωσω σημα.
- Ενταξει. τιποτα αναπληρωματικοι; - Οχι αναπληρωματικοι.
Αυτη ειναι η τελευταια μας μαχη...
και δεν θα κρατησουμε τιποτα πισω.
Ανθυπολοχαγε, θελεις λιγο;
Σ'ευχαριστω.
Πεινας;
Παρε αυτο.
Σ'ευχαριστω πολυ.
Να θυμασαι, να εισαι παντα απο πισω μου.
Επιθεση!
- Κοζακοι! - Κοζακοι!
Θα πρεπει να εχεις ευχηθει πολλες φορες να με ειχες σκοτωσει σε εκεινη την ηλιθια μονομαχια.
Ισως δεν ακουσες οτι η Ελενη πεθανε, στην αγια Πετρουπολη.
Τελικα, θελω να σου ζητησω να με συγχωρεσεις...
για το κακο που σου εκανα.
Αλτ!
Παρτε τους απο εδω. Ξερετε τι να τους κανετε.
Δεν ηθελε να μεινει πισω.
Ηταν ενα παιχνιδι για αυτον.
Η σπαθα του ηταν ενα παιχνιδι.
Δεν παιρνω ποτε αιχμαλωτους.
Ετοιμαστητε!
Πυρ! Πυρ!
Ναι, καψτε τους.
Ζητω, παιδια!
Ζητω!
Σας ευχαριστω ολους για την σκληρη...
και πιστη σας θητεια.
Η νικη ειναι ολοκληρωτικη...
και η Ρωσια δεν θα σας ξεχασει ποτε!
Τιμη σε σας για παντα!
Λοιπον...
Να δουμε τι εγινε στο υπολοιπο σπιτι;
Ελα, Μαιρη.
Σονια, γιατι δεν πας να δεις πως ειναι η κουζινα;
- Ναι, φυσικα. - Προκοφυ, μπορεις να μας βρεις λιγο τσαι.
Ναι, δεσποινις.
Θα κοιταξεις το υπογειο, Βασιλιτς;
Πολυ καλα.
Mαμα! Μπαμπα!
Η βορεια πτερυγα ειναι οπως ηταν. Δεν εχει παθει τιποτα.
Εχουμε ενα σπιτι... μισο σπιτι.
Δεν ειναι θαυμασιο;
Μαμα, μπορεις να ερθεις να ξεκουραστεις. Ειμαστε σπιτι.
Ντουνιασα, κανε στην μαμα μια κρυα κομπρεσσα..
και, o, παρε αυτο το σκαμνι.
Παντα της αρεσε.
Το μωρο δεν μπορει να παει στο δωματιο μου. Ουπς.
Πηγαινε επανω. Εκει.
O, ελπιζω ο Βασιλτς να βρει ενα μπουκαλι μπορντο.
Βλεπεις Μαιρη; Θα εχεις γεννησει εναν οπτιμιστη σαν τον πεθερο σου.
Σε αγαπησα απο την πρωτη στιγμη που σε ειδα.
Κανε γρηγορα, Νικολας!
Καθυστερεις το ταξιδι στην εξοχη!
Πιερ.
Ανησυχησαμε τοσο οταν μαθαμε οτι σε επιασαν αιχμαλωτο.
Αλλα, γυρισες.
Εισαι σαν αυτο το σπιτι.
Υποφερεις, δειχνεις τις πληγες σου...
αλλα στεκεσαι ορθιος.
Ripped by: SkyFury Μεταφραση: Tsiganaki